วันแรก...แก้ผ้าเซาน์น่าซะเลย

http://mariko.diaryis.com/?20060104

 

กลับมาไทยแล้ว ร้อนฉ่า
ไม่ต้องไปหากินหมูย่างเกาหลีที่ไหนเลย
ขอเชิญเอาตะเกียบมารุมพลิกตัวข้าพเจ้าได้เลยคับท่าน
แฮ่!

ตอนอยู่หนาวมากๆ ก็คิดถึงเมืองไทย
พออยู่เมืองไทยร้อนจี๋ๆ ก็คิดถึงอากาศหนาวที่นู่น
เรื่องมากจังเลยวุ้ยตู  เอิ๊กๆ

ไปเกาหลีครั้งนี้ อากาศหนาวๆ เลยไปเที่ยวแบบขี้เกียจๆ
ไปวันละที่ ก็จะแข็งตายอยู่แล้ว
ตัวยิ่งอ้วนๆอยู่ ใส่เสื้อผ้าเข้าไปตั้ง 5 ชั้น
ดูแล้วโคดเหมือน ซูโม่หญิงญี่ปุ่นเลย ฮ่าๆ

โชคดี ได้นอนห้องเพื่อนฟรี ไม่ต้องเช่าโรงแรมจิ้งหรีดเหมือนคราวที่แล้ว
แต่ว่า...อยู่บนภูเขานู่นแน่ะ  กว่าจะปีนไปถึง หอบแทบตาย แง่ะ!

และมาวันแรก..ก็มีเรื่องเด็ด
โอ๊ค(เพื่อนเจ้าของห้อง) บอกว่า มาเกาหลีทั้งที ไม่ลองอาบน้ำร้อนดูเหรอ
“ห๊า แบบแก้ผ้าหมดเลยน่ะเหรอ ” ฉันตกใจร้องจ๊าก
พี่เปี๊ยกหู ตาผึ่ง ทำท่าสนใจ
“ ไม่ต้องอายหรอกหน่า ที่นี่เขาแยกห้องชาย-หญิงนะ ”
“ เฮ้ย แบบนี้พี่เปี๊ยกกะโอ๊คก็เห็นหนอนแก้วของกันและกันสิ ฮี่ๆๆๆ”
ฉันยิ้มและทำตาเจ้าเล่ห์ หุๆ

“ เอาป่าว” โอ๊คถามซ้ำ (ตอนแรกนึกว่า เอาหนอนแก้วหรือป่าวซะอีก >__< )
คิดไปคิดมา ก็อยากรู้เหมือนกันว่ะว่ามันจะเป็นยังไง เอาวะ อาบก็อาบ

 

พอตอบตกลงเท่านั้นแหละ
โอ๊คก็พาเลี้ยวเข้าไปซอกมุมหนึ่งของตึกในถนนแฟชั่นนั้นทันที
เฮ้ย มันมาตั้งอยู่ใกล้ๆใจกลางเมืองตรงนี้เลยเหรอวะ
ฉันเดินตามไป ใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ
เอาล่ะเหวย...สาวๆชาวเกาหลี ได้เห็นของดีฉันเป็นบุญตาแล้วเว้ย

เปิดประตูเข้าปั๊ป ก็มีแคชเชียร์นั่งอยู่ตรงหน้า  ขอเก็บตังค์ก่อน
ค่าแก้ผ้า คนละ 7.000 วอน จ่ายปุ๊ป ให้ผ้าขนหนูมา 2 ผืน
ฉันหยิบผ้าขนหนูมาดูด้วยความตกใจ
เพราะมันผืนเล็กมาก เหมือนเศษผ้าเช็ดโต๊ะมากกว่า
ไรฟ่ะ  ดูถูกกันมากไปแล้วเจ๊  ผืนขนาดนี้ แล้วตูจะเอามาปิดอะไรพอ ห๊า!
ของฉ๊าน มานมหึมานะเฟ้ยยยยยยยยย  ชิ!

พี่เปี๊ยกบอกว่า สงสัยข้างบนมันคงมีแจกผื่นใหญ่
เออ คงจริง แล้วเราก็ขึ้นลิฟท์ไปห้องดับจิต เอ๊ย ห้องอาบน้ำ
ทีนี้ ชั้นของผู้ชายมันถึงก่อน พี่เปี๊ยกและโอ๊คก็ออกไปจากลิฟท์
อ้าว แล้วตูล่ะ จะไปถูกได้ไงฟ่ะ ข้างฝาก็มีแต่ภาษาเกาหลี
อ่านไม่ออกเว้ยยยยยยยย

ยืนเก้ๆกังๆ ว่ามันห้องไหนวะ
สักพัก มีพนักงานผู้ชายผ่านมา ชี้ว่า ประตูนู้น
โอ้ว ขอบใจมาก บุน ฮอง ลี ยี ดอง ยู กุ มอง เมิง

ฉันผลักประตูกระจกฝ้าหนักๆเข้าไป
ข้างใน  เป็นห้องขนาดกว้าง หน้าประตู มีโต๊ะเล็กๆ
ขายของชำ ประเภท แชมพู  ครีม แบบซองๆ
ด้านหลัง มีตู้แช่ ขายน้ำนานาชนิด
มองเลยไปด้านซ้าย-ขวา เป็นล็อคเกอร์ไม้ เรียงรายเป็นชั้นๆ ยาวไปจนสุดห้อง
และที่ทำให้ฉันอ้าปากกว้าง....ช็อค!
ผู้หญิง เด็ก สาว แก่ หลายคน  แก้ผ้า เดินผ่านกันหน้าตาเฉย!!

เฮ้ย ถอดกันตรงนี้เลยเหรอวะ
โอ้ว เกิดมาไม่เคยเห็นผู้หญิงแก้ผ้าต่อหน้า
อุ้ยๆ เด็กคนนั้น  ข้างบนฝาขนมครก แต่ทำไมตรง แฮร์รี่พ็อตเตอร์ ฟูจังเลย!
โอ๊ะ เจ๊คนนั้นก็ฟู  ว๊ากๆๆ  นู่นอีก มาเป็นสนามเลย
เฮ้ย คนนั้น ตัดเป็นรูปหัวใจ กั่กๆๆ
เอิ๊กกกกกก เลือดกำเดาจะไหล

พอเดินเข้ามา พ้นโต๊ะที่ขายของ ทางซ้ายมือก็จะเห็นห้องอาบน้ำ
ฉันช็อคอีกรอบ เพราะกระจกมันใส ปิ๊ง
อ่า... ใครอยู่ในนั้นกี่คน ทำอะไรอยู่ ตูเห็นหมดเลย
ข้างในมีบ่ออาบน้ำอยู่ริมขวามือ 3 บ่อ มีห้องเซานน่า 1 ห้องใหญ่
รอบๆตรงฝาผนังอีกด้าน  มีฝักบัวเรียงรางเป็นสิบๆ
แล้วบรรดาสาวเกาหลีทั้งหลายก็ขัดตัว บ้าง อาบน้ำ ควักล้วงกันจะๆ
อ๊ากกกกกกกกก......

หลังจากตั้งสติได้ ฉันรีบเดินไปที่ ที่ล็อคเกอร์ หมายเลขที่ฉันได้
ไขๆ แล้วเปิดฝาตู้ออกมา ค่อยๆถอดเสื้อหนาว ผ้าพันคอ เก็บทีละชิ้นๆ
จนเหลือ 2 ชิ้นสุดท้าย คือเสื้อตัวสุดท้ายและกางเกง
 ฉันมองไปรอบๆ ว่าจะมีคนมองมาที่ฉันหรือปล่าว
เฮ้อ ค่อยยังชั่ว ..ที่ไม่มีใครสนใจฉัน
เอ้ย เพิ่งนึกได้ ..แล้วไหนวะ ผ้าขนหนูผืนใหญ่ 
ฉันมองไปที่ผู้หญิงคนอื่นอีกที
ไอ้ผ้าขนหนูผืนกะจีดริ๊ด เขาเอามาโพกผมกันอ่ะ
ส่วนตรงตัวก็เดินโป๊กัน  ไม่เห็นใช้ผ้าขนหนูมาพันเลย
ฮือๆ กรำ ....แล้วตูจะทำยังไงเนี่ย...

เจ๊คนนึงเดินมาไขตู้ล็อคเกอร์ข้างๆฉัน
แล้วแกก็เริ่มถอดเสื้อ...ถอดกางเกง ทีละชิ้น จนหมด
แกเหลือบมามองฉันทีนึง แล้วแกก็ปิดตู้ เดินแฮร์รี่ฟูไปอีกคน
ฉันมองของแกแล้วตะลึง ขนาดแก่แล้วยังฟูฟ่องเลย
สงสัยคนเกาหลีชอบกินสาหร่ายทะเล...ตรงนั้นเลยฟูซะแบบนี้  เอิ๊กๆ

ฉันลังเล อ้อยอิ่งเป็นสิบนาที
จนคนอื่นและเจ๊ขายของชำเริ่มเหล่ สงสัยฉันแระ อีนี่เมื่อไหร่จะถอดวะ
ฮือๆ ..ถอดก็ได้เว้ยย...
และแล้วในที่สุดกางเกงและเสื้อฉันก็ถูกถอดออกไป
ยัง ยังไม่หมด ยังเหลือ 2 ชิ้นในสุดท้าย..
แงๆ.....ทำไงดีวะ กว่าจะเดินไปตู้กระจกห้องอาบน้ำนั่น มันก็ประมาณ  10 ก้าว
เอาวะ ฉันสูดหายใจลึก แรงๆ เอาจริงๆล่ะนะ

หนึ่ง..

ส่อง...

ซั่ม...

ฟิ้ววววววว.........ถอดแล้วเว้ยตู กรี๊ดๆ
โอ้ว....เย็น tood วาบบบบบบบบเลย..............

 

ฉันรีบปิดตู้  กลั้นหายใจเดินจ้ำอ้าวไปที่ห้องอาบน้ำนั้นทันที
วินาทีนี้ อยู่กับที่นานไม่ได้แล้วอ่า..
เวงกรำ ต้องผ่านกระจกบานเบ่อเร่อ ที่ติดอยู่ผนังตรงข้ามร้านเจ๊แกอีก
ฉันเดินจ้ำอ้าว ๆๆ  แต่สายตายังไม่วายเหลือบมองเงาตัวเอง 1 วิ .......
โอ้ว ......... I don’t  foo (เอิ๊กกกกกกก)

ฉันรีบผลักประตูกระจกใสบานใหญ่เข้าไป
ในห้องมีกาละมังพลาสติคใบเล็กๆ และเก้าอี้เตี้ยๆวางซ้อนกันตรงมุม
ฉันเดินไปหยิบอย่างละอัน และไปที่ฝักบัวตัวนึง
และแอบมองดูคนอื่นว่าทำยังไงกัน
สงสัยต้องอาบน้ำก่อนให้สะอาด แล้วค่อยไปแช่ตัวในอ่างน้ำร้อนแหง๋ๆ
ฉันหมุนฝักบัว ซู่ววววว ..ว๊าก หมุนผิด น้ำร้อนจี๋เลย
ปรับน้ำให้อุ่นได้ที่ แล้วฉันก็รีบอาบๆ
ไม่ไหวอ่ะ  ให้อยู่ที่โล่งโจ้งแบบนี้  มันว๊าบๆๆ ตุ๊ด!

อาบเสร็จ ฉันรีบเดินไปหย่อนตัวลงในบ่อน้ำอุ่น บุ๋ม!
เฮ้อ...ปลอดภัยแล้ววุ้ย ในบ่อที่ฉันแช่ มีฉันอยู่คนเดียว
ฉันกาดึ๊บๆไปที่มุมๆของบ่อ เออ อย่างน้อย ข้างซ้ายมือและหลังก็มีอะไรบัง
ส่วนบ่อข้างๆ น้องฝาขนมครกกำลังแหวกว่ายน้ำผุดๆอย่างสนุกสนาน

สายตาฉันเริ่มพเนจร  เหล่ไปมองคนอื่นรอบๆ
ฉันสะดุดสายตาที่ หญิงสาวหุ่นดีคนหนึ่ง ตรงข้างหน้าฉัน
ซึ่งกำลังนั่ง อาบน้ำตรงฝักบัว หันหลังให้ฉันอยู่
ระหว่างที่กำลังมองเธออาบน้ำถูตัวอย่างเพลินๆ
ฉันก็ต้องสะดุ้งตกใจแทบตกน้ำ!
เพราะตอนนี้เธอลุกยองตัวขึ้น ก้มโค้ง เอาฝักบัวฉีดล้างไปที่ตรงนั้น
และไอ้ตรงนั้นมันก็เลย แอ่นยิ้มให้ฉัน!!
โอ้ว.....ชัดเจน...เต็มตา....
(เซ็นเซ่อร์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)

พอเบื่อมองหญิงคนนี้ ฉันมองไปที่ด้านในมุมห้องนู่นมีเตียงนอนอยู่ 3 เตียง
โอ๊ะ เจ๊ที่ล็อคเกอร์ข้างฉันกำลังเดินไปเรียกพนักงานมา
แกคุยอะไรไม่รู้ แล้วเจ๊แกก็นอนโป๊หงายฟูบนเตียง
แล้วพนักงานก็เอาครีมมาถูๆ ขัดๆ ทั่วตัวแก คุยไป ขัดไป หน้าตาเฉย
สุดยอด..เจ๊แกไม่อายเลยอ่ะ

หลังจากมองคนอื่นได้สักพัก ก็เห็นมีคนเดินออกมาจากตู้เซาน์น่า
เออ ลองไปอบเซาน์น่ามั่งดีกว่า

ฉันโผล่ขึ้นจากบ่อ เดินก้มตัวงุดๆ รีบไปผลักประตูเซาน์น่าเข้าไปทันที
แล้วก็ต้องผงะ ! ว๊ากกกกกกก ห้องเซาน์น่าหรือว่า เตาเผาวะ
โคดร้อนจี๋เลย ร้อนมากๆ อุณหภูมิประมาณ 100 องศาเลยอ่ะ
มีเจ๊คนนึงนั่งตรงพื้นอย่างสบายๆ ผ่อนคลาย  
อีกคนก็กำลังพลิกกางเกงใน ที่ตากวางพาดที่ขอบหน้าต่าง
(คิดดูร้อนขนาดปิ้ง กุงเกงใน ให้แห้งได้)
ฉันทนอยู่ได้แค่ไม่ถึงนาที ก็ต้องรีบเด้งออกจากห้องทันที
โอ๊ยยยยยยยยยย อยู่ไม่ไหวแล้วว้อยย  ร้อนมากๆ

แฮ่กๆๆ  เกือบตาย นี่พูดจริงนะเนี่ย มันร้อนมากๆ ๆจริงๆ
ไม่รู้คนเกาหลี ทำไมต้องปรับห้องให้มันร้อนเกินไปขนาดนี้ด้วยวะ
ฉันเหลือบมองนาฬิกา ได้เวลาครบชั่วโมงที่นัดกะโอ๊คและพี่เปี๊ยกไว้แล้ว
ฉันเลยออกไปแต่งตัว กลับดีกว่า..

อิๆ พอแระ สำหรับประสบการณ์การแก้ผ้าเซาน์น่าครั้งแรกในชีวิต
ลงมาข้างล่าง ก็เจอพี่เปี๊ยกและโอ๊คนั่งรออยู่แล้ว
“ เป็นไง ” พี่เปี๊ยกเอ่ยทัก
“อิๆ บอกได้คำเดียว....ฟู! ”